Soms heb ik van die dagen, dat ik ’s ochtends mijn bed uit kom en dan nergens zin in heb. Ja, ik weet dat iedereen dat heeft maar dan heb ik ook echt nergens zin in. Ik ga snel onder de douche, trek wat uit de kast, prop mijn boterham naar binnen en ik ren naar de tram zodat ik nog net op tijd op school ben. Nou dit is voor iedereen herkenbaar, maar als ik nergens zin in heb heb ik ook echt nergens zin in. Sowieso ben ik niet het type om uren voor de spiegel te staan om mijn make-up te doen en om te kijken of mijn haarbandje wel goed bij mijn pumps past, (ik ben sowieso meer fan van mijn afgetrapte all stars). Maar op zo’n dag check ik of ik geen resten mascara onder mijn wangen heb van de vorige dag en ga ik de deur uit. Het eerste wat ik dan op school te horen krijg is, heb je nou geen make-up op????? Dus ik kijk met een slaperig hoofd omhoog, doe mijn oortjes uit en zeg, waarom vraag je dingen die je zo kunt zien, en loop door.
Maar nu moeten jullie is uitleggen, waarom mag een man heerlijk in een trainingspak aankomen wandelen, zijn haar nog lekker wild en krijg hij hier geen commentaar over. En als ik mijn heerlijke hangspijkerbroek aan heb en geen make-up op heb, ik meteen commentaar krijg. Moeten we dan iedere dag zo mooi en perfect opgemaakt zijn zoals in de mascara reclames. Of ben ik echt zo afschuwelijk zonder make-up en ligt t gewoon aan mij en ben ik de enige op de hele wereld die dagen zonder make-up de deur uitgaat ?
En dan nog zo’n schoonheidsgebeuren. Zoals iedereen wel weet heb ik niet de lichaamsbouw van zo’n filmsterretje, of van zo’n mager modelletje. Ik zou het niet eens willen, om nou echt de hele dag op een vruchtensapje door te brengen, dat gaat me niet lukken. Nu ben ik na eindelijk ruim een jaar beetje aankloten met mijn heup eindelijk weer begonnen met fitnessen. En dan krijg je van mensen te horen, oh wat goed dat je weer bezig bent met afvallen. Dan is mijn reactie hierop, ik doe dit vooral om weer fit te worden en om weer lekker in mijn vel te zitten. Mensen snappen dat niet. Dat je dus uren kan sporten en daarna met een goed gevoel naar huis te gaan. En ja leuk dat er killootjes afgaan, maar ik ben gewoon tevreden met mijzelf. Na mijn operatie ben ik een aantal kilo’s aangekomen, en soms vind ik dat zelf vervelend. Maar wat ik al die tijd vervelender vond was dat ik me niet kon uitleven in de sporthal of op zo’n achterlijke crosstrainer. Waarom moet iedereen broodmager zijn, en super slank. Omdat al die meiden in de bladen dat zijn, of omdat alle bekende mensen zo mooi afgetraind zijn? Wat ik belangrijker vind is dat je lekker in je vel ziet, en je ziet aan iemand of hij of zij zich prettig voelt. Als je in iemands ogen kijkt zie je of diegene gelukkig is met hoe hij of zij is, en dan maakt het echt niet uit of jij 50 of 90 weegt. En echt, wanneer mensen een opmerking maken over je lichaam, laat het dan alsjeblieft aan je voorbij gaan en denk bij jezelf, waarom zou jij je druk maken over zoiets als anderen het al voor je doen..